Vroeger……
Uit het boek 'Tussen Hondenhemel en Munnickay, geschreven door Piet Boon:
De nieuwe brug in de Lekerweg is voltooid (± 1918).
De Wijdenesser watermolens waren buiten werking gesteld en de banne Wijdenes moest nu worden bemalen door het stoomgemaal van de Drieban. Daartoe werd een verbindingssloot tussen de verschillende bannen gegraven en over die sloot kwam deze brug.
Bij de ruilverkavelingswerkzaamheden na de oorlog is de brug weer verdwenen.

Oosterleek had ook een molen, ja zeker…..
en wie staat er voor die molen, Jaap Th. Balk

Uit het boek 'Tussen Hondenhemel en Munnickay, geschreven door Piet Boon:
Een typisch voorbeeld van een Noordhollandse weidemolen.' De Pikkertmolen' van de Leker ban te Oosterleek, die op 12 februari 1918 werd gesloopt.
Op de achtergrond zien we de Lekerweg en de huisjes van Vianen. Links voor de molen staat Jaap Th. Balk

Vroeger……..
Liep er een wandelpad, bij Vianen door het weiland, met brug (foto) naar de dijk.
Een aantal Oosterlekers (o.a. Peter & Annemarie) hebben zich ingezet om zo'n pad weer terug te krijgen, via het HHNK en de gemeente Drechterland. De dijkverzwaring is klaar, nu nog het pad….!!! (oktober 2012)

Klederdracht uit Oosterleek.
Geschilderd omstreeks 1570 door J vd Horst.

Met eenvoudige middelen werd het water in de Middeleeuwen gekeerd. De spade, burrie en vork waren de belangrijkste werktuigen voor het aanleggen van dijken.

Het onderhoud van de dijken was alleen mogelijk door een van bovenaf opgelegde samenwerking. Er waren dwangmaatregelen, ordonnanties, verordeningen voor nodig. Waar een centraal gezag bestond, werd al spoedig in de wetgeving de waterkering in de landsverdediging opgenomen. De eerste Nederlandse waterbouwkundige ingenieurs waren dan ook militairen. Een van de oudste vermeldingen over het onderhout van paalwerk staat in de ordonnantie van Philips de Goede.
Het was noodzakelijk om controle op het onderhoud van de dijken uit te oefenen door een dijkbestuur. Dit bestuur werd door de kleine gemeenschap zelf gekozen. Daarmee werd de basis voor het waterschap gelegd. Minstens éénmaal per jaar controleerde het dijkbestuur de dijken en wie nalatig was,kon streng worden gestraft. Dijkdoorbraak door nalatigheid werd gestraft met de dood door verdrinking.

De 'Westvriesche Zeedijken' bestonden voor een groot deel uit houten palen.
Een gravure van de 'Paalen-dijk' door Seger Lakenman, mei 1703.

Een van de oudste vermeldingen van paalwerk staat in een ordonnantie van Philips de Goede uit de 14e eeuw waarin hij gelast, dat de zeedijk van Medemblik westwaarts over 12 roeden (circa 4,5 km) 'met houtwerk ende ijserwercke daar toe dienende gemaackt ende gebollewerckt zij als het dat eysschende ende dienende weesen sal'.

In de middeleeuwen stond de Noordzee ter hoogte van Petten door een zeegat in de Zijpe in open verbinding met de Zuiderzee.
Het oorspronkelijke zoete milieu van het Flevomeer werd zout.

De Zuiderzee, getekend door Christiaan's Grooten (1568-1573)